|
لابد برای شما هم پیش آمده است که به دوستی زنگ بزنید و ازآن طرف سیم پیام گیر یا پاسخگو اتوماتیک برایتان یک قطعه موسیقی بنوازد یا شعری زمزمه کند.
همانند شعر زیر که با ذوق سروده شده:
شرمنده از آنم که نباشم به سرایم تا با تو سلامی و علیکی بنمایم
گر لطف کنی نمره وپیغام گذاری پاسخت دهم دوست به محضی که بیایم
سری بزنیم به خانه ی شعرای پیشین و ببینیم که اگر حافظ و خیام و فردوسی و دیگران در عصر Answering Machine زندگی می کردند چه کلامی روی این ماشین می گذاشتند:
در منزل حافظ
رفته ام بیرون من از کاشانه خود غم مخور
تا مگر بینم رخ جانانه خود غم مخور
بشنوی پاسخ ز حا فظ گر که بگذاری پیام
آن زمان کو بازگردد خانه خود غم مخور
در منزل سعدی
از آوای دل انگیز تو مستم نباشم خانه و شرمنده استم
به پیغام توخواهم گفت پاسخ فلک گر فرصتی دادی به دستم
در منزل خیام
این چرخ فلک عمر مرا داد به باد ممنون توام که کرده ای از ما یاد
رفتم سر کوچه منزل کوزه فروش آیم چو به خانه پاسخت خواهم داد
در منزل فردوسی
نمی باشم امروز اندر سرای که رسم ادب را بیارم به جای
به پیغامت دوست گویم جواب چو فردا برآید بلند آفتاب
در منزل مولانا
بهرسماع از خانه ام رفتم بیرون رقصان شوم
شوری بر انگیزم به پا خندان شوم شادان شوم
بر گو به من پیغام خود هم نمره و هم نام خود
فردا تو را پاسخ دهم جان تو را قربان شوم
در منزل منوچهری دامغانی
از شرم به رنگ باده باشد رویم در خانه نباشم که سلامی گویم
بگذاری اگر پیغام پاسخ دهمت زان پیش که همچوبرف گردد مویم
در منزل بابا طاهر عریان
تلیفون کرده ای جانم فدایت الهی مو به قربون صدایت
چو از صحرا بیایم نازنینم فرستم پاسخی از دل برایت
 دلتون همیشه آبی
|
