خوش دارم که در نیمه های شب،
در سکوت مرموز آسمان و زمین به مناجات برخیزم،
با ستارگان نجوا کنم.
قلب خود را با هزار ناگفتنی آسمان بگشایم،
آرام،آرام در کهکشان ها صعود نمایم،
محو عالم بی نهایت شوم،
از مرزهای عالم وجود در گذرم
و در وادی فنا غوطه ور شوم
و جز خدا چیزی احساس نکنم،
می خواستم انیسی خدایی بیابم و تنهایی خود را در وجود او به عبادت بپردازم،
میخواستم اشک را که عصاره وجود من است، تقدیمش کنم
و او با سر زلفش دیدگان اشک آلودم را پاک کند.
ای خدای بزرگ!
آنچنان عشق خود را در دل ما جایگزین کن که جایی برای دیگران باقی نماند،
آنچنان روح ما را تسخیر نما که هوای دیگری نکند،
آنچنان همه هستی ما را از وجود خود پر کن که از هر کس و از همه چیز بی نیاز باشیم.
آمین یا رب العالمین.....
دلتون همیشه آبی
